Je hebt vrienden om je heen nodig

"Ik had alleen mijn ouders, en dat is heel fijn. Maar je hebt ook behoefte aan vrienden om je heen," vertelt de 24-jarige Esmee. Ze is vaak verhuisd in haar leven en vond het lastig om zich steeds weer open te stellen voor nieuwe mensen.

Van Amsterdam naar Limburg

"De periode voordat ik naar de middelbare school ging werd ik gepest. Toen mijn ouders voorstelden om naar Limburg te verhuizen, was ik daar in eerste instantie blij mee. Het leek me een goede oplossing. Een mooie kans om nieuwe mensen te leren kennen. Maar toen we eenmaal in Limburg woonden, merkte ik dat het lastig was. Ik voelde me echt een buitenstaander en had heimwee naar Amsterdam."

Op zoek naar een sociaal netwerk

In die periode ging Esmee op zoek naar sociale contacten via apps. "Ik ging allemaal apps downloaden en sprak af met verschillende mensen. Ik was daarin niet heel selectief en sprak af met mensen die helemaal niet bij mij pasten. Daardoor deed ik dingen die ik normaal gesproken niet zou doen. Ik ging over mijn eigen grenzen en kwam niet voor mezelf op. Na een aantal negatieve ervaringen heb ik de apps van mijn telefoon verwijderd. Ik heb hier wel één vriendin aan over gehouden die ik nog regelmatig spreek, maar die iets verder weg woont waardoor afspreken niet altijd gaat. Daarnaast wilde ik meer mensen in het echte leven leren kennen."

Ik voelde me erg onbegrepen

Het was een lastige tijd voor Esmee. "Ik voelde me vaak onbegrepen. Mensen dachten dat ik me aanstelde en konden zich niet voorstellen dat ik me eenzaam voelde. Door dat onbegrip reageerde ik vaak boos of emotioneel. Mentaal ging het helemaal niet goed met me. Daarom besloot ik naar Zwitserland te verhuizen, waar ik anderhalf jaar als au pair heb gewerkt. Het leek me een goede oplossing, maar uiteindelijk kreeg ik burn-outachtige klachten en ben ik terug naar Nederland gekomen."

De eenzaamheid kickte in

"Eenmaal terug in Nederland had ik geen werk en ook niet echt vrienden om mee af te spreken. De eenzaamheid kickte echt in." Het was haar moeder die zag dat het niet goed met haar ging. "Mijn moeder merkte dat ik mezelf steeds verder naar beneden praatte. Ik zei dingen als: 'Ik kan dit toch niet.' Ik miste echt vrienden om me heen. Mijn ouders zijn superlief, maar dat is echt anders dan leuke dingen doen met vrienden."

En toen kwam Join Us

"Na het gesprek met mijn moeder kreeg ik een puppy. Dat was een superfijne en gezellige afleiding, maar ik wilde ook echt vrienden leren kennen. Ik vond Join Us Online en ben gestart met het programma. In het begin was ik mega gespannen, maar dat zakte gelukkig snel. Iedereen was heel open en ik herkende veel van de verhalen van andere jongeren. Ik heb heel lang gedacht dat ik de enige was met eenzaamheidsgevoelens, maar nu weet ik dat dat niet zo is. Er zijn heel veel jongeren die hiermee worstelen."

Nieuwe vriendschappen

"De online bijeenkomsten zijn inmiddels afgerond, maar we appen nog regelmatig met elkaar. Het is fijn om te weten dat ik altijd een berichtje kan sturen en iets kan delen. Ook spreek ik met een paar jongeren af. Sinds kort ben ik vrijwilliger bij Join Us. Toen ik net in de vrijwilligersgroepsapp zat, kreeg ik meteen een berichtje van een ander meisje uit Geleen. We hebben inmiddels al een paar keer afgesproken."

Ik heb meer zelfvertrouwen

"Ik ben me nu veel bewuster van mijn eigen gedachten en hoe negatief ze soms zijn. Ik herken ze sneller en kan ze beter omdenken. Ik voel me echt een stuk zelfverzekerder, heb meer sociale contacten en doe vaker leuke dingen met anderen. In september start ik met een nieuwe studie. Daar kijk ik erg naar uit."