Nieuws

‘Ik wilde graag meer mensen leren kennen, maar dat vond ik best lastig,’ vertelt de 16-jarige Michael uit Rijssen. ‘Op school had ik wel wat contacten, maar buiten school was ik vaak alleen thuis. Ik merkte dat ik behoefte had aan meer sociale contacten, maar wist niet goed hoe ik dat moest aanpakken.’

Ik wilde meer dan alleen gamen

Michael houdt van fotograferen, videografie en bowlen. Als kind was hij al nieuwsgierig en ontdekte hij graag nieuwe dingen. Door zijn hypermobiliteit was sporten minder vanzelfsprekend voor hem.

‘Vroeger gamede ik veel. Dat vond ik leuk, maar naarmate ik ouder werd, merkte ik dat ik ook andere dingen wilde. Ik wilde meer mensen leren kennen en vaker iets samen doen. Toch bleef ik vaak alleen thuis zitten.’

Contact maken lukte niet altijd

Ook op school vond Michael het soms lastig om aansluiting te vinden. ‘In de pauzes zat ik regelmatig alleen. Ik probeerde wel contact te zoeken met anderen, maar dat lukte niet altijd. Daardoor voelde ik me soms best alleen. Ik wist dat ik graag meer contacten wilde, maar ik vond het moeilijk om zelf op mensen af te stappen.’

Een nieuwe start op de middelbare school

De overgang van de basisschool naar de middelbare school was voor Michael een belangrijk moment.

‘Toen ik naar de middelbare school ging, besloot ik dat er iets moest veranderen. Het voelde als een nieuwe start en ik wilde niet dat alles hetzelfde bleef. Ik wilde meer uit mezelf halen en meer contact met andere jongeren krijgen.’

Michael kwam op meerdere manieren in aanraking met Join Us. ‘Ik had al eens een andere jongerengroep geprobeerd, maar dat was niet echt iets voor mij. Via mijn ouders hoorde ik over Join Us en ook via de gemeente kwam het ter sprake. Uiteindelijk heeft een jongen die ik kende van het bowlen me echt overtuigd. Hij deed zelf al mee aan Join Us en vertelde enthousiast over de groep. Ik vertelde hem dat ik graag meer mensen wilde leren kennen en toen zei hij dat Join Us misschien iets voor mij was. Daarna heb ik me aangemeld.’

Het kennismakingsgesprek gaf vertrouwen

Die eerste stap vond Michael spannend, maar het kennismakingsgesprek hielp hem om zich op zijn gemak te voelen. ‘Het is heel fijn dat je eerst een gesprek hebt met een begeleider. Alles wordt rustig uitgelegd en je kunt vragen stellen. Daardoor wist ik beter wat ik kon verwachten en voelde ik me meer op mijn gemak.’

Ik heb veel meer zelfvertrouwen gekregen

Inmiddels merkt Michael dat hij grote stappen heeft gezet. ‘Voor Join Us durfde ik eigenlijk nooit zomaar op een groep mensen af te stappen. Nu heb ik veel meer zelfvertrouwen en maak ik makkelijker contact. De begeleiding helpt daar ook echt bij. Ze kijken naar wie je bent als persoon en hoe ze jou verder kunnen helpen.’

Ook buiten de bijeenkomsten heeft Michael nieuwe contacten opgebouwd. ‘Ik zie nu regelmatig jongeren buiten Join Us om. Vroeger zat ik veel binnen, maar nu ga ik vaker naar buiten en spreek ik af met anderen. Dat had ik een paar jaar geleden niet verwacht.’

Je bent niet de enige

Michael hoopt dat andere jongeren die zich alleen voelen ook hulp durven te zoeken. ‘Als je er zelf niet uitkomt, probeer hulp te vragen. Het heeft mij ontzettend geholpen. Wat ik ook fijn vond is dat je al snel merkt dat er meer jongeren zijn die zich hetzelfde voelen als jij. Die herkenning geeft veel steun. Je bent echt niet de enige.’

Voor Luuk zijn zichtbaarheid en acceptatie belangrijk. Als vrijwilliger bij het regenboogcafé zet die zich in voor de LHBTQIA+-gemeenschap in de gemeente Losser. Luuk is biseksueel en genderfluïde. ‘Dat betekent voor mij dat het verschilt hoe ik mezelf voel of wil uiten.’ Zelf weet die hoe het is om zoekende te zijn naar je identiteit én je tegelijkertijd alleen te voelen. Via Join Us vond Luuk uiteindelijk een plek waar die zichzelf kon zijn én nieuwe vrienden leerde kennen.

Pride opent het gesprek

Voor Luuk betekent Pride Month meer dan alleen een feest. ‘Het helpt vooral om het gesprek aan te kunnen gaan. Normaal voelt het soms alsof je het onderwerp moet forceren, terwijl je er gewoon open over wilt praten.’ Volgens Luuk reageren mensen vaak wel positief, maar blijft het onderwerp soms oppervlakkig. ‘Mensen zeggen dan dat ze het accepteren, maar zodra het dichtbij komt of ze iemand ontmoeten die echt onderdeel is van de community, vinden ze het ineens lastig.’ Pride helpt om die deur toch open te zetten. ‘Het geeft ruimte om zichtbaar te zijn en het gesprek aan te gaan.’

Zelf zet Luuk zich daar actief voor in. Tijdens Pride Month organiseert het regenboogcafé in Losser verschillende activiteiten en gaat de groep ook zichtbaar de gemeente in. ‘We willen laten zien: hé, hier zijn wij, en ook in een kleine gemeente bestaan queer jongeren gewoon.’ Zo worden er bijvoorbeeld stickers met regenboogvlaggen verspreid om zichtbaarheid te creëren. ‘Dit is niet alleen iets van de grote stad.’

Zoekende naar identiteit

Luuk kwam er relatief laat achter wat diens gevoelens betekenden. ‘Pas rond mijn achttiende begon ik echt geïnteresseerd te raken in relaties. En rond mijn negentiende begon ik pas te begrijpen wat dat voor mij betekende.’ Social media speelde daarin een belangrijke rol. ‘Toen ik online meer queer verhalen zag en beter Engels begon te begrijpen, ging er echt een wereld voor me open. Toen dacht ik: oh, dit herken ik eigenlijk ook bij mezelf.’

Je niet alleen voelen

Naast diens zoektocht naar identiteit worstelde Luuk ook al langer met gevoelens van eenzaamheid. ‘Sociaal contact maken vond ik vaak lastig.’ Vooral eerdere hulpgroepen sloten niet goed aan. Ik had ook het gevoel dat ik nooit echt mezelf kon zijn.’ Via een sociaal werker kwam Luuk uiteindelijk bij Join Us terecht.

Hoewel die al meerdere organisaties had geprobeerd, besloot Luuk Join Us toch een kans te geven. ‘Ik dacht eerst: dit wordt vast weer een plek die me niet verder helpt. Maar ik dacht ook: waarom niet? Ik kan altijd weer naar huis fietsen als het niks is.’ Na een intakegesprek sloot Luuk al snel aan bij de groep.

Een veilige plek

Bij Join Us vond Luuk voor het eerst een plek waar ruimte was om open te praten over identiteit en seksualiteit. ‘Vooral de begeleiders hielpen me enorm. Met hun kon ik echt alles bespreken.’ Juist die openheid maakte veel verschil. ‘Daarvoor wist ik ergens wel wie ik was, maar had ik nooit echt de ruimte gehad om dat te ontdekken.’

Wat Join Us volgens Luuk bijzonder maakt, is het gevoel van veiligheid. ‘Bij Join Us hoef je geen nep gezicht op te zetten. Je kunt gewoon zeggen: ik voel me vandaag niet goed. En mensen helpen je daar dan ook echt mee.’ Voor Luuk betekent jezelf kunnen zijn vooral dat er geen druk ligt om mee te moeten doen met anderen. ‘Je hoeft jezelf niet anders voor te doen dan je bent.’

Meer verbonden

Inmiddels gaat het een stuk beter met Luuk. ‘Vroeger kwam ik thuis, speelde ik een spelletje en ging ik weer slapen. Dat was eigenlijk mijn leven.’ Nu heeft die meer sociale contacten opgebouwd en voelt die zich meer verbonden met anderen. ‘Ik spreek ook buiten Join Us af met mensen en doordat ik vrijwilliger ben geworden, kan ik nu ook andere jongeren helpen.’

Als die terugkijkt op de afgelopen jaren, ziet Luuk vooral één groot verschil. ‘Ik sta nu veel meer achter mijn echte zelf.’ Dat betekent niet alleen meer zelfvertrouwen, maar ook meer rust. ‘Ik ben gewoon blij met wie ik ben.’

Je bent niet alleen

Voor jongeren die zich herkennen in diens verhaal heeft Luuk nog een boodschap: ‘Join Us heeft mij heel veel gebracht. Probeer het gewoon want misschien helpt het je veel meer dan je denkt.’

‘Pride Month voelt voor mij als een feestje, maar ook als iets belangrijks,’ vertelt de 24-jarige Evelyn uit IJlst. ‘Je viert dat je niet de enige bent, maar tegelijkertijd strijd je ook nog steeds voor je rechten. Zelfs in Nederland zijn we er nog niet helemaal.’ Voor Evelyn betekent Pride vooral samenkomen met gelijkgestemden. ‘In Leeuwarden heb je bijvoorbeeld ook Pride en daar ben ik de afgelopen drie jaar geweest.’

Evelyn wist lange tijd niet goed wat diens gevoelens betekenden. ‘Rond 2020 begon ik me pas echt bewust te worden van mijn seksualiteit en identiteit. Daarvoor zat ik heel erg in de ontkenning.’ Rond diens achttiende begon langzaam het kwartje te vallen. ‘Ik zag steeds vaker media over queer personen en toen dacht ik: wacht eens even… misschien geldt dit ook voor mij.’

Toch voelde die ontdekking soms eenzaam. ‘Ik had het gevoel dat ik de enige was. Ik kende weinig queer personen in mijn omgeving en had bijna niemand met wie ik hierover kon praten.’ Ook het proces van ontdekken en accepteren vond Evelyn uitdagend. ‘Het was best een grote stap om mezelf daarin serieus te nemen en te accepteren.’

Tolerantie is niet altijd acceptatie

Thuis reageerden diens ouders gelukkig positief. ‘Ze hebben er nooit moeilijk over gedaan, al vonden en vinden ze het soms nog wel wennen.’ Toch merkt Evelyn dat het in diens omgeving niet altijd vanzelfsprekend is om jezelf te kunnen zijn. ‘Ik woon in Friesland en daar merk je soms meer tolerantie dan echte acceptatie. Mensen laten je misschien wel met rust, maar soms krijg je toch vreemde blikken.’

Juist daarom vindt Evelyn Pride zo belangrijk. ‘Tijdens Pride voel je dat je niet alleen bent. Je ziet zoveel mensen die zichzelf durven zijn. Dat geeft echt kracht.’

Een plek waar je jezelf kunt zijn

Evelyn was niet alleen bezig met het ontdekken van diens identiteit, maar merkte ook dat er behoefte was aan meer contact met leeftijdsgenoten. Via therapie werd die gewezen op Join Us in Sneek. ‘Die eerste stap vond ik heel spannend, maar ergens voelde ik ook dat het goed voor mij zou zijn.’

Wat Evelyn vooral fijn vond aan Join Us, was de vaste structuur. ‘Eén keer in de twee weken kom je samen en praat je over van alles en nog wat.’ Binnen de groep was er ruimte om ook over diens identiteit, seksualiteit en gevoelens te praten. ‘Dat vond ik heel prettig. Je merkt dat mensen echt luisteren zonder oordeel.’

Hoewel Evelyn het spannend vond om zich aan te melden, voelde die zich al snel welkom. ‘De begeleider was ontzettend aardig en uiteindelijk kon ik diezelfde avond nog aansluiten bij de groep. Dat maakte het veel makkelijker.’

Uit je comfortzone stappen

Door Join Us leerde Evelyn zichzelf steeds meer uitdagen. ‘Ik stap nu makkelijker op mensen af en neem vaker zelf initiatief om dingen te doen.’ Ook buiten de bijeenkomsten groeide diens sociale leven. ‘Ik heb via Join Us ook vrienden gemaakt en dat helpt me enorm. Het is gewoon fijn om consistent mensen te zien en samen leuke dingen te doen.’

Evelyn gaat nu ook veel vaker uit diens comfortzone. ‘Vorig jaar was ik bijvoorbeeld nog nooit naar een concert geweest. Ik vond dat supereng, maar een vriendin vroeg of ik meeging. Uiteindelijk vond ik het zó leuk. Dat soort dingen geven echt meer zelfvertrouwen.’

Jezelf mogen zijn

Voor Evelyn betekent jezelf kunnen zijn vooral vrijheid. ‘Voor mij betekent het dat je kunt doen en laten wat je wilt zonder oordeel van anderen.’

Die vrijheid probeert Evelyn steeds meer op te zoeken. Zo gaat die dit jaar samen met een vriendin naar Utrecht Pride. ‘We zijn al leuke dingen aan het plannen. Vroeger zou ik dat misschien niet snel zelf voorstellen, maar nu neem ik daar veel makkelijker initiatief in.’

Je bent niet alleen

Aan jongeren die nog zoekende zijn naar hun identiteit of seksualiteit, of die zich soms alleen voelen, wil Evelyn graag iets meegeven. ‘Er zijn echt meer mensen zoals jij. Ook al voelt dat soms niet zo, je bent niet alleen. Er zijn mensen die begrijpen wat je doormaakt en met wie je daarover kunt praten.’

Dat eenzaamheid vooral een probleem van ouderen zou zijn, is een misvatting, ontdekte Jolanda van Gerwe in 2016. Met haar organisatie Join Us bereikt ze inmiddels zo’n twintigduizend jongeren tussen 12 en 30 jaar die last hebben van eenzaamheid.

‘We leven in een wereld waarin contactloosheid wordt geïdealiseerd – met boodschappen aan huis, met oortjes in naar de sportschool, met digitale loketten en chatbots. Steeds meer raakt ons leven ermee vertrouwd dat we geen contact met andere mensen hoeven te hebben, dat we zelfs een leven zonder hen kunnen leiden. Dat staat haaks op onze diepste behoeften. Ons hele systeem, ons lichaam en ons mentale welzijn, heeft juist een enorm verlangen naar contact, zonder dat bestaan we niet. Ik hoop dat we dat niet alleen gaan inzien, maar er ook naar gaan handelen. Ik wil een samenleving waarin we meer naar elkaar omkijken.’

Lees het hele artikel in de Volkskrant hier.

We waren op 24 mei te zien in Postcode Loterij: Eén tegen 100. In twee korte video’s delen jongeren hun persoonlijke ervaringen met Join Us. Hun boodschap is helder: ze hebben niet alleen meer zelfvertrouwen gekregen, maar vooral ook nieuwe vriendschappen opgebouwd.

💬 “Ik heb nu meer vrienden.”

💬 “Je staat er niet alleen voor, je doet het samen.”

Achter de schermen speelt jongerenwerker Linda de Vries een belangrijke rol. Vanuit de achtergrond ondersteunt zij jongeren stap voor stap om een leuker sociaal leven op te bouwen. Niet door het over te nemen, maar door precies de juiste begeleiding te bieden wanneer dat nodig is.

Deze aflevering werd opgenomen bij Join Us in Gemeente Almere en geeft een mooi inkijkje in hoe we samen bouwen aan minder eenzaamheid en meer echte verbinding onder jongeren.

In dit verhaal deelt de 24-jarige Kyra haar ervaring met Join Us, ze vertelt je waarom ze besloot mee te doen en wat het haar heeft gebracht.

“Ik zat in een relatie die voor mij niet gezond was en waarin ik mij langzaam steeds meer afzonderde van mijn omgeving. Daardoor werd het moeilijk om keuzes te maken die echt goed waren voor mezelf, mede omdat ik me binnen de relatie erg verbonden, verantwoordelijk en afhankelijk voelde. Mijn partner had weinig sociale contacten buiten de relatie, waardoor ik vaak het gevoel kreeg verantwoordelijk te zijn voor zijn welzijn. Ik wilde hem echt helpen maar dit kostte mijn eigen gezondheid.

Binnen de relatie was er daarnaast regelmatig sprake van een gespannen dynamiek, waarbij emoties en reacties vaak veel invloed hadden op mijn gevoel van veiligheid en zelfvertrouwen. Ook gebeurde het tijdens spanningen of meningsverschillen dat de relatie tijdelijk ter discussie werd gesteld door mijn partner en onder druk kwam te staan. Er werd gesproken over het mogelijk niet doorgaan van de relatie, wat me veel onzekerheid gaf waardoor het lastig werd om helder te blijven in wat ik zelf voelde of wilde.

Voor deze relatie was ik zelfstandig en deed ik dingen gewoon zelf. Binnen de relatie begon mijn ex steeds meer kleine dingen van mij over te nemen, vaak verpakt als zorgzaamheid of gentlemen gedrag. Daardoor voelde ik me steeds minder vrij om zelf keuzes te maken of dingen zelfstandig te doen. Toen ik dat wel wilde, kon dat spanning geven. Langzaam werd ik onzeker over mijn eigen kunnen, terwijl ik vóór de relatie juist wist dat ik het wel kon. Toen ik uiteindelijk besloot alleen op vakantie te gaan, besefte ik opnieuw dat die zelfstandigheid er nog steeds was en dat veel van die twijfels eigenlijk niet echt van mij waren.

Door deze situatie had ik ook weinig sociale contacten en vriendinnen, iets waar ik veel verdriet over voelde. Na de eerste breuk besefte ik hoe afhankelijk ik was geworden en dat ik me erg alleen voelde. In mijn verleden heb ik ook ervaringen gehad binnen vriendschappen die mijn vertrouwen hebben beschadigd, zowel in mezelf als in anderen. Ik vind het eng om anderen te vertrouwen en contacten aan te gaan. Ik heb veel meegemaakt, maar ik wil niet dat dit mij vormt.

Ook maakte ik weleens aannames uit onzekerheid. Soms had ik het gevoel dat iemand mij niet aardig vond, maar dit was vaak alleen een gevoel. Ook had ik de neiging om stiltes op te vullen. Als er geen voorstel kwam voor een afspraak, maakte ik die zelf, of als er geen appje kwam, wilde ik zo snel mogelijk inchecken of er iets was. Nu weet ik dat ik wat meer mag vertrouwen op het moment en dat contact niet altijd geforceerd hoeft te worden. Ik ben leuk genoeg, ze appen mij wel en als dat niet zo is, ook prima.

Via social media kwam ik de organisatie Join Us tegen. Ik besloot deel te nemen aan een online traject. In het begin voelde dat wat afstandelijk, maar het gaf mij wel herkenning en inzicht. We hadden op een gegeven moment samen een picknick in Amsterdam, en dat vond ik erg waardevol. Ondanks dat sommige gesprekken confronterend waren, was het ook fijn om te merken dat je niet de enige bent die zich soms anders, onzeker of zoekend voelt. Ik merkte daarnaast dat onzekerheid of sociale moeite niet altijd past binnen het stereotiepe beeld dat mensen daar soms van hebben. Iedereen draagt op zijn eigen manier iets met zich mee. Mensen met totaal verschillende achtergronden en verhalen konden zich herkennen in dezelfde gevoelens, terwijl iedereen tegelijkertijd ook heel anders was. Zelfs mensen die van buitenaf heel zelfverzekerd of perfect lijken, blijken vaak met vergelijkbare onzekerheden te worstelen.

Ook tijdens de online meetings vertelden mensen weleens verhalen over opmerkingen die zij in het verleden hebben gekregen en die hen erg hebben geraakt. Daardoor heb ik ook geleerd dat dingen waarvan je zelf misschien de ernst niet inziet, voor iemand anders juist veel impact kunnen hebben. Natuurlijk moet je jezelf kunnen zijn, maar kijk ook naar wat er met iemand gebeurt als je iets zegt en wees dan niet bang om het gesprek aan te gaan. We kunnen allemaal weleens iets lomps of onbedoelds zeggen. Blijf daarom met elkaar praten.

Die periode heeft mij geleerd om minder snel te oordelen en meer naar binnen te kijken. Waarom raakt iets mij? Waarom roept iemand een bepaalde reactie bij mij op? En waar komen mijn ideeën of meningen over anderen eigenlijk vandaan? Na deze periode kreeg ik weer meer vertrouwen om mijn sociale leven op te pakken en merkte ik dat ik behoefte had aan eigen ruimte naast mijn relatie met mijn ex. Ik ben toen lid geworden van een sportschool, wat voor mij echt als een fijne plek voelde om even tot mezelf te komen. Doordat ik mij fysiek sterker begon te voelen, merkte ik dat dit ook mentaal doorwerkte. Op de sportschool heb ik uiteindelijk mijn beste vriendin leren kennen. Inmiddels zijn we al ruim een jaar bevriend en ik ben daar erg blij mee. In deze periode kreeg ik ook weer meer vertrouwen om mijn gevoelens te delen met anderen, en daar werd op een begripvolle manier op gereageerd. Zij is een vriendin die ik iedereen gun. Ze geeft advies zonder te oordelen en ook als ik meerdere keren tegen dezelfde dingen aanloop, voel ik mij nog steeds welkom met mijn emoties. We zijn samen naar festivals geweest en gaan uit eten, en we kunnen uren praten, lachen en soms ook huilen. Wat ik heel waardevol vind, is dat we de verbinding nooit kwijtraken omdat we echt naar elkaar luisteren. Als ik dingen uitspreek die ik lastig of niet prettig vind, wordt dat serieus genomen en dat geeft mij de ruimte om mezelf te laten zien. Doordat we alles kunnen bespreken, blijft onze vriendschap op een fijne en stabiele manier groeien.

Later heb ik mij aangemeld bij Join Us in Almere, waar ik tot op heden nog steeds naartoe ga. Ik vind het heel fijn dat ik hierheen kan. We doen hier verschillende activiteiten zoals spelletjes spelen, met elkaar praten, samen koken en soms gaan we ook een dagje weg, bijvoorbeeld bowlen of uit eten gaan. Met een kleine bijdrage kun je op die manier een gezellige en laagdrempelige avond hebben.

Ook heb ik namens Join Us mogen meewerken aan een promotievideo die is uitgezonden bij 1 tegen 100 met Caroline Tensen van de Postcode Loterij. In deze video werden Zoë en ik geïnterviewd. Zoë is inmiddels ook een goede vriendin van mij geworden. We lachen veel samen en spreken buiten Join Us ook af, bijvoorbeeld om een terrasje te pakken. In de video zei ik: “Mensen zeggen: je stelt je aan, je hebt toch school en je bent jong, hoezo voelde je je eenzaam?” Dit is een korte weergave van een uitgebreider verhaal, en ik wil dat graag toelichten. Voor deze periode was ik juist erg sociaal en had ik altijd veel mensen om mij heen. Mensen gingen ook graag met mij om. Toch heb ik eenzaamheid ervaren, vooral in de vorm van mij niet echt begrepen voelen. Tijdens het interview werd mij gevraagd om te vertellen over Join Us in het algemeen. Ik heb vaker om mij heen gehoord dat wanneer een jongere zich eenzaam voelt, er wordt gezegd: “Dan moet je gewoon vrienden zoeken.” Maar in de praktijk is dat niet voor iedereen zo vanzelfsprekend of eenvoudig.

Vanwege persoonlijke en nare gebeurtenissen binnen mijn relatie moest ik de relatie beëindigen voor mijn eigen welzijn. Dit was erg lastig voor mij. Ik hield van hem en het gevoel van afhankelijkheid speelde ook een grote rol. Ook heb ik mooie momenten met hem beleefd.

Door mijn sociale kring stap voor stap opnieuw op te bouwen en meer steun en verbinding buiten die situaties te ervaren, ben ik uiteindelijk in staat geweest om verder te groeien en weer dichter bij mezelf te komen. Ik ben er trots op dat ik hem nu mijn ex kan noemen, niet alleen vanwege wat er is gebeurd, maar vooral omdat ik heb geleerd om voor mezelf te kiezen. Ik hoop dat hij zichzelf terug mag vinden en gelukkig wordt, maar dan wel zonder mij. Join Us heeft mij daarin ondersteund, maar uiteindelijk heb ik zelf de stappen gezet.

Join Us is niet de oplossing voor alles, maar het kan wel een eerste stap zijn richting verandering. Het is een plek waar je anderen kunt ontmoeten en ervaringen kunt delen in een veilige omgeving. Ik ben heel blij met mijn vriendinnen en ik wens jullie veel hoop, begrip en vriendschap toe. Samen staan we sterk. Kom jij ook joinen?”

‘Op de middelbare school vond ik het lastig om aansluiting te vinden,’ vertelt de 19-jarige Ming. ‘In de brugklas kwam ik in een klas terecht waar ik niemand kende. Ik vond het moeilijk om op andere leerlingen af te stappen en trok me steeds meer terug.’

De pauze bestond uit huiswerk maken

Toen Ming op de basisschool zat, vond hij sociaal contact soms lastig, maar het ging op zich prima. Pas op de middelbare school werd het echt een probleem. ‘Op de middelbare school zijn jongeren toch wat harder voor elkaar. Bovendien kwam ik in een klas waar ik nog niemand kende, terwijl de rest snel groepjes vormde. Ze stonden niet echt open voor me, waardoor ik me steeds meer terugtrok. Ik was zo laat mogelijk op school, ging meteen naar de les en maakte in de pauzes mijn huiswerk.’

Ik voelde me steeds onzekerder

‘In die tijd werd ik steeds onzekerder en op sommige dagen voelde het echt als overleven op school. Ik hield mezelf voor dat het beter zou worden zodra ik naar het hbo zou gaan. Aan het begin van dit schooljaar was het eindelijk zover. Ik startte op het hbo en gelukkig ging het daar iets beter, maar ook op mijn nieuwe opleiding vond ik het lastig om aansluiting te vinden.’

Praten over eenzaamheidsgevoelens

Al tijdens de middelbare school, en later ook op het hbo, wilde Ming er iets aan veranderen, maar hij wist niet goed hoe. ‘Mijn mentor heeft er weleens naar gevraagd en ik heb het er ook met mijn ouders over gehad, maar we spraken niet echt over oplossingen. Uiteindelijk ben ik zelf gaan googelen en kwam ik Join Us tegen.’

Het voelde meteen goed

‘In het begin vond ik het spannend, vooral die eerste avond. Het was echt uit mijn comfortzone, maar toen ik er eenmaal was, voelde het goed. Ik probeerde meteen met mensen in gesprek te gaan.’ Inmiddels doet Ming al een tijdje mee met Join Us in Hellevoetsluis en heeft hij nieuwe vrienden leren kennen. ‘Ja, ik voel me zelfverzekerder. Het lukt beter om met nieuwe mensen te praten en ik durf nu ook initiatief te nemen, bijvoorbeeld door iemand mee te vragen. Ik ben al een paar keer de stad in geweest met andere jongeren. Dat was heel gezellig.’

Ik voel me nu een stuk beter.

‘Ik heb een moeilijke periode achter de rug, maar voel me nu een stuk beter. Dat gun ik andere jongeren ook. Daarom wil ik zeggen: geef niet op, ook al is dat soms heel lastig. Probeer met iemand te praten en ga samen op zoek naar wat jij nodig hebt.’

‘Het liefst wil ik een goede vriendin of onderdeel zijn van een vriendinnengroep,’ vertelt de 22-jarige Melis. ‘Als ik een groep meiden samen in de stad zie hangen, vind ik dat lastig om te zien. Het is confronterend. Waarom heb ik dat niet? Doe ik iets verkeerd? Dat zijn vragen die vaak door mijn hoofd gaan.’

Niet meer naar school

Op de middelbare school wordt Melis gepest door klasgenoten. Het pesten gaat zo ver dat ze lange tijd niet naar school gaat. ‘Toen ik thuis kwam te zitten, heb ik een muur opgebouwd. Nu ik ouder ben, merk ik hoe moeilijk het is om die weer af te breken. Ik vind het spannend om op nieuwe mensen af te stappen, maar ik doe het wel. Want ik wil graag een leuker sociaal leven.’

Het moest anders

‘Het eenzame gevoel maakt me vooral verdrietig en vaak is het ook gewoon saai. Een beetje scrollen of een filmpje kijken, terwijl ik liever leuke dingen met anderen wil doen. Toen ik jarig was, heb ik zelfs een extra dienst gedraaid, zodat ik er minder mee bezig hoefde te zijn.’ Melis baalt van haar situatie en besluit dat het anders moest. Via social media kwam ze Join Us tegen en ze meldde zich aan voor de community en het online-programma.

Online versus real life vriendschappen!

‘Mijn sociale leven speelde zich vooral af op mijn telefoon. Ik besloot rond te kijken op de community van Join Us en me aan te melden voor de Discord-groep. Dat was leuk. Tijdens de online hang-outs heb ik veel nieuwe mensen leren kennen. Gelukkig hebben we elkaar ook een paar keer in het echt ontmoet, want alleen online contact is voor mij niet genoeg. Het is een fijne afleiding, maar echte vriendschappen ontstaan voor mij in real life. Dan kun je ook samen leuke dingen doen.’

Samen leuke dingen doen

‘Met de jongeren die ik via Discord heb leren kennen, ben ik gaan bowlen, naar de Efteling geweest en vorige week zelfs naar het concert van Join Us-ambassadeurs BENR. Ook ben ik nu gestart met Join Us Online. Daar ontmoet ik wekelijks jongeren tijdens online meetings en binnenkort gaan we samen een dag iets leuks doen.’

Je bent niet de enige

Tot slot wil Melis nog graag één ding zeggen tegen andere jongeren. “Als je jezelf alleen of eenzaam voelt, weet dan dat je niet de enige bent met dat gevoel. Er zijn echt zoveel meer jongeren die hetzelfde voelen.”

‘Ik had eigenlijk al best wel een netwerk,’ vertelt de 25-jarige Jannick. ‘Maar veel mensen in mijn omgeving waren ouder dan ik. Ik miste vooral het contact met leeftijdsgenoten en de mogelijkheid om echt diepgaande gesprekken te voeren.’ Via een onverwachte plek kwam hij uiteindelijk bij Join Us terecht. ‘Ik was bij het stadionconcert van BENR en daar stond Join Us met een Hang Out. Dat maakte me nieuwsgierig. Later ben ik gaan googelen wat Join Us precies was en via de Instagram van BENR, omdat zij ambassadeurs zijn, kwam ik bij jullie terecht. Toen heb ik me aangemeld en ben ik gaan deelnemen aan het online programma.’

Op zoek naar echte gesprekken

Hoewel Jannick wel vrienden had, merkte hij dat hij iets miste. ‘Ik had bijvoorbeeld vrienden van school, maar die hadden ook hun eigen leven en bezigheden. Ik merkte dat ik de diepere gesprekken miste. Ik had eigenlijk niemand met wie ik dat echt kon delen.’ Daarom besloot hij mee te doen aan Join Us Online. ‘Het programma duurt 16 weken en elke bijeenkomst praat je over onderwerpen die je bezighouden. Daarnaast werk je aan je eigen social challenges. Dat vond ik heel waardevol.’

Spannende eerste stap

De eerste bijeenkomst vond Jannick best spannend. ‘Je kent niemand en je weet niet wat je kunt verwachten. Maar al snel merkte ik dat iedereen er met hetzelfde gevoel zat: we gaan dit samen doen.’ Dat gevoel werd volgens hem ook versterkt door de begeleiding. ‘De begeleider en de ervaringsvrijwilliger zorgen er echt voor dat je je op je gemak voelt en je plek in de groep kunt vinden. Iedereen heeft respect voor elkaar.’

Samen groeien

Tijdens het programma leerde Jannick veel over zichzelf en over contact maken met anderen. ‘Wat ik heel fijn vond, waren de open gesprekken. Iedereen heeft zijn eigen verhaal en je merkt dat je niet de enige bent die ergens mee worstelt. Dat gevoel had ik eerder namelijk wel.’

Een van de hoogtepunten voor Jannick was toen hij zelf een bijeenkomst mocht organiseren. ‘Dat vond ik echt leuk om te doen. Er wordt best veel van je gevraagd, maar juist daardoor maak je er samen iets moois van. We deden samen een spelletje en ik moest ervoor zorgen dat iedereen zich fijn voelde.’

Meer zelfvertrouwen

Het grootste verschil met vroeger is dat Jannick nu zelf initiatief neemt. ‘Ik merk dat ik nu veel sneller dingen voorstel of organiseer. Laatst zag ik bijvoorbeeld een oproep voor de Join Us Community Day. Toen stuurde ik meteen een bericht in de groepsapp van mijn Join Us-groep: wie wil er mee?’

Dat soort stappen zette hij vroeger niet zo snel. ‘Ik was eerder veel banger voor de reacties van anderen. Die negatieve gedachten had ik vaker. Nu denk ik sneller: ik probeer het gewoon.’ Inmiddels hebben er al mensen enthousiast gereageerd. ‘Dat vind ik echt superleuk.’

Ook thuis zien ze het verschil. ‘Mijn ouders merken echt dat ik ben veranderd. Ze zagen al dat ik gemotiveerd was om aan mijn sociale vaardigheden te werken, maar ze merken nu ook dat ik meer zelfvertrouwen heb.’

Volgens Jannick hielp vooral de fijne sfeer in de groep. ‘De groep was leuk en de begeleiding fijn. Daardoor voel je je snel op je gemak en durf je ook echt stappen te zetten.’

Voor andere jongeren die twijfelen om zich aan te melden heeft Jannick nog een boodschap: ‘Het kan spannend zijn om die eerste stap te zetten, maar je merkt al snel dat iedereen met hetzelfde doel meedoet. Je staat er niet alleen voor en je werkt er samen aan. Dat maakt het juist zo waardevol.’

Medewerkers van de distributiecentra en het hoofdkantoor van Jumbo Supermarkten hebben de afgelopen periode in hun bedrijfskantines statiegeld ingezameld voor een goed doel. Lege flesjes en blikjes kregen zo een tweede leven en zorgden voor een grote maatschappelijke impact. De actie leverde maar liefst € 7.689 op voor Stichting Join Us. Met dit bedrag kan Join Us nog meer jongeren helpen met het versterken van hun sociale netwerk.

De impact van Join Us

Join Us brengt jongeren tussen de 12 en 30 jaar samen via tweewekelijkse bijeenkomsten, begeleid door jeugdprofessionals. In een veilige en vertrouwde omgeving werken jongeren aan het opbouwen en onderhouden van hun sociale netwerk. Naast de verschillende locaties heeft Join Us ook een online-programma en een eigen community. Wat in 2018 begon als een regionaal initiatief in de gemeente Meierijstad, is inmiddels uitgegroeid tot een landelijke beweging. Join Us is nu actief in 104 gemeenten en online, en bereikt daarmee steeds meer jongeren met eenzaamheidsgevoelens in heel Nederland.

Nieuwe samenwerkingen

Met de opbrengst van de Jumbo-actie wil Join Us de samenwerking met bedrijven verder versterken. “We willen onze impact nog verder vergroten en meer jongeren bereiken,” vertelt Jolanda van Gerwe, oprichter van Join Us. “Door samen te werken met bedrijven waar veel jonge mensen werkzaam zijn, kunnen we nog meer jongeren de kans geven om sociaal sterker en zelfverzekerder te worden.” Join Us is dankbaar voor de betrokkenheid van Jumbo en haar medewerkers. De statiegeldactie benadrukt hoe het bedrijfsleven een waardevolle rol kan spelen in het versterken van de sociale gezondheid van jongeren.

‘Voor Join Us voelde ik me erg alleen en had ik eigenlijk geen vrienden,’ vertelt de 30-jarige Chanel uit Nijmegen. ‘Ik deed niet echt leuke dingen en op mijn werk had ik ook geen collega’s waarmee ik in contact kwam.’ Gelukkig had ze veel steun aan haar ouders en haar hond. ‘Met mijn ouders deed ik wel veel activiteiten, maar op een gegeven moment kom je op een leeftijd dat je ook graag je eigen sociale leven wilt hebben.’

Alleen met je gedachten

Chanel merkte dat ze steeds meer vastzat in haar eenzaamheid. ‘Ik voelde me vaak alleen en wist niet goed hoe ik daar verandering in kon brengen. Ik wilde niet mijn hele leven zo doorgaan.’ Ze besloot actief op zoek te gaan naar hulp. ‘Via Google kwam ik uiteindelijk bij Join Us terecht. Dat voelde goed, dus ik heb me direct aangemeld.’

Spannende eerste stap

De eerste online bijeenkomst vond Chanel behoorlijk spannend. ‘Je kent niemand. Ik durfde bijna niks te zeggen en wachtte vooral tot de begeleider begon.’ Al snel merkte ze dat ze niet de enige was die zich zo voelde. ‘Iedereen deelde wel iets persoonlijks en toen besefte ik dat meer mensen met dezelfde onzekerheid worstelden. Dat gaf me het gevoel dat ik toch niet zo anders was.’

Groeien in zelfvertrouwen

Tijdens het programma leerde Chanel veel over zichzelf. ‘Ik heb echt geleerd om voor mezelf op te komen en me meer open te stellen naar anderen. Ook leerde ik om minder bezig te zijn met wat anderen denken.’ Haar zelfvertrouwen groeide zichtbaar. ‘Mijn ouders merken ook dat ik echt ben veranderd. Ik durf nu veel makkelijker op mensen af te stappen en ben een stuk minder onzeker.’

Samenhorigheid

Wat Chanel het leukste vindt aan Join Us, is het gevoel van samenhorigheid. ‘Tijdens iedere bijeenkomst deel je weer iets wat je eerst misschien voor jezelf hield. Dat geeft echt het gevoel dat je het samen doet, ook al heeft iedereen zijn eigen uitdagingen.’

Na het online programma bleef Chanel betrokken bij Join Us. ‘Ik ben nu ervaringsvrijwilliger bij andere online groepen. Daar kan ik andere jongeren helpen door mijn ervaringen te delen.’ Ook heeft Chanel inmiddels een fijne groep mensen om zich heen. ‘Ik heb nu mensen met wie ik kan afspreken en bij wie ik terechtkan als ik mijn verhaal kwijt wil. Dat had ik hiervoor niet, en dat voelt heel fijn.’

Je bent niet de enige

Tot slot heeft Chanel nog een tip voor andere jongeren die het spannend vinden om zich aan te melden. ‘Geef het gewoon een kans, want je hebt eigenlijk niks te verliezen. Je bent niet de enige die zich zo voelt en het is zo fijn om andere verhalen te horen van jongeren die in hetzelfde schuitje zitten en hier samen aan te werken.’

Rinske van Sante (29) had jarenlang niemand om mee te kletsen, een drankje te drinken of even de dag door te nemen. “Ik kon ’s avonds mijn moeder bellen, maar daar hield het dan mee op.”

“Ik heb van jongs af aan nooit een allerbeste vriendin gehad met wie ik alles deelde. Ik was altijd meer op mezelf, waardoor ik op de lagere school ook weleens werd gepest. Toen ik naar het mbo ging, had ik wel een klik met een paar klasgenoten, alleen woonde ik op twee uur reizen van school. De afstand vormde een obstakel om echt diepe vriendschappen op te bouwen.

Aan het einde van de schoolweek was ik doodop. Als ik dan nog ergens moest afspreken, werd dat te veel gereis. Ook deed ik wat langer over de opleiding. Toen zij al bezig waren met de vervolgstappen, moest ik nog een jaar wachten totdat ik opnieuw examen kon doen. Ik wilde de contacten wel onderhouden, maar merkte dat het niet echt van twee kanten kwam. Als ik niks van me liet horen, was het stil. En dat voelde ook niet goed.”

“Ik zat al anderhalf jaar in die sleur toen mijn moeder iets las over Join Us, een stichting die eenzaamheid bij jonge mensen aanpakt. ‘Misschien kan dat je helpen,’ zei ze tegen me. ‘Waarom geef je je niet op?’ Dat heb ik gedaan. De eerste meet-up vond ik spannend, want ik wist echt niet wat ik ervan kon verwachten. Maar ik kwam best veel mensen tegen die zich om verschillende redenen ook eenzaam voelden. Heel wat twintigers hadden dezelfde ervaringen, bijvoorbeeld met vriendschappen die waren verwaterd vanwege relaties.

Lees het hele artikel in de Flair.